Owijanie folią stretch jest jednym z ostatnich etapów przygotowania towaru do magazynowania lub wysyłki. Sposób realizacji tego zadania wpływa na tempo pracy, zużycie materiału i bezpieczeństwo ładunku. Decyzję o automatyzacji warto więc poprzedzić analizą przepływu palet oraz wymagań procesu logistycznego.
Owijanie ręczne, półautomatyczne i automatyczne – różnice
Przy metodzie ręcznej pracownik sam prowadzi folię wokół palety. Metoda ta wymaga niewielkich nakładów początkowych, lecz jej wydajność i jakość zależą od sposobu pracy oraz tempa operatora. Trudniej też utrzymać jednakową liczbę warstw i stałe naprężenie. Automatyczne owijarki do palet przejmują cały cykl: ładunek zostaje podany przez system transportowy, zabezpieczony zgodnie z programem i przekazany dalej. Umożliwia to utrzymanie stałego czasu owijania kolejnych jednostek.
Pełna automatyzacja staje się zasadna, gdy ręczna obsługa spowalnia proces pakowania lub produkcja odbywa się wielozmianowo. Ograniczenie pracy fizycznej poprawia także ergonomię stanowiska, ponieważ nie trzeba wielokrotnie obchodzić palety z rolką folii. Automatyzacja pozwala zatem usprawnić pakowanie i lepiej wykorzystać czas pracowników.
Kiedy półautomat wystarczy, a kiedy potrzebna jest automatyzacja?
Operator półautomatu dostarcza paletę na stanowisko, przygotowuje folię i uruchamia program, a maszyna kontroluje obrót oraz prowadzenie materiału. Półautomatyczna owijarka do palet sprawdza się na samodzielnym stanowisku oraz przy obsłudze różnych rodzajów produktów. Nie wymaga przy tym budowy kompletnego ciągu transportowego.
Podstawą wyboru sposobu owijania powinna być rzeczywista liczba palet obsługiwanych w ciągu godziny i całej zmiany. Należy uwzględnić również wymiary, masę i wysokość ładunków, ich stabilność oraz dostępne miejsce. Przy mniejszym lub nieregularnym przepływie palet wystarczający może być półautomat. Duża skala produkcji i stały rytm pracy przemawiają natomiast za pełną automatyzacją.
Powtarzalność owijania a stabilność ładunku
Główną korzyścią automatyzacji jest możliwość zapisania parametrów dla poszczególnych typów palet. Każdy cykl może obejmować określoną liczbę owinięć, prędkość pracy oraz siłę naprężenia. Zmniejsza to różnice między zmianami i operatorami, ułatwia kontrolę jakości oraz planowanie zużycia folii. Nie należy jednak dążyć do maksymalnego rozciągu w każdym zastosowaniu. Zbyt małe naprężenie nie ustabilizuje produktów, a nadmierne może odkształcić kartony, uszkodzić opakowania lub zerwać folię.
Ustawienia powinny wynikać z masy, wysokości i podatności towaru na nacisk. Stół obrotowy dobrze współpracuje ze stabilnymi jednostkami. Przy wysokich, lekkich lub niestabilnych ładunkach korzystniejsze może być ramię poruszające się wokół nieruchomej palety. Dodatkową stabilizację podczas owijania może zapewnić docisk górny.
Integracja owijarki z linią produkcyjną
Automatyczna owijarka może współpracować z przenośnikami, robotem paletyzującym, magazynem palet oraz systemem sterowania linią produkcyjną. Wymiana sygnałów między urządzeniami umożliwia wykrycie palety, rozpoczęcie owijania i potwierdzenie zakończenia cyklu. Pozwala również zatrzymać podawanie kolejnych ładunków w przypadku błędu lub braku gotowości stanowiska.
Podczas projektowania instalacji należy określić kierunek transportu, sposób podawania i odbierania palet oraz wymagane zabezpieczenia. Wydajność owijarki trzeba dopasować do tempa całej linii. Zbyt wolne urządzenie może tworzyć zatory, natomiast nadmierna wydajność nie przyniesie korzyści, jeżeli pozostałe etapy nie będą pracowały równie sprawnie.